Όταν ξύπνησε, κατά το μεσημέρι του Σαββάτου, άνοιξε τον υπολογιστή, μπήκε στο προφίλ της και είδε στα μηνύματα την απάντηση της ξαδέρφης της:
-Για την εργασία στην Ιστορία είναι;
-Ναι, πού το κατάλαβες; πληκτρολόγησε.
-Αν θυμάσαι, στο γυμνάσιο είχα την ίδια καθηγήτρια. Ξέρω τα χούγια της.
-Μάλιστα.
-Εντάξει, βοήθησε και η διπλανή σου. Ανέβασε ποστ στην ομάδα.
-Τους Νέρντουλες;
-Ναι.
-Και τι έγραφε;
-Να ψηφίσουν ποιον προτιμούν από τις επιλογές, για να τον χρησιμοποιήσει στην εργασία της. Σωστή προσέγγιση θα έλεγα, αφού θα τις παρουσιάσετε στην τάξη και θα ψηφιστεί η καλύτερη.
-Μισό λεπτάκι, να κοιτάξω.
Η Αλίκη μπήκε στην ομάδα να δει τις επιλογές της Έλσας. Καποδίστριας ο νοκοκύρης, λόρδος Βύρωνας ο ποιητής, Καραϊσκάκης ο βρωμόστομος. «Ευρηματική η κολλητή, καλά το πλάσαρε», σκέφτηκε. Μέχρι εκείνη την ώρα, ο λόρδος Βύρωνας προπορευόταν. Η διαφορά στις ψήφους όμως ήταν πολύ μικρή και μπορούσε να ανατραπεί ανά πάσα στιγμή, μια και οι Νέρντουλες είχαν χιλιάδες μέλη από όλη την Ελλάδα και οι περισσότεροι δεν είχαν ψηφίσει ακόμη.
Σκέφτηκε την Κορίνα και την εργασία της. Έπρεπε να βρεθούν να μιλήσουν. Η ξαδέρφη της είχε μόλις τελειώσει τις σπουδές της στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Καποδιστριακού και περίμενε την ορκομωσία της. Σίγουρα θα μπορούσε να την κατευθύνει πώς να δουλέψει. Σκέφτηκε και τη φίλη της την Έλσα, που της άρεσε η Ιστορία, αλλά μερικές φορές βαριόταν. Τότε ήταν που πήγαινε στη σελίδα με τη φωτογραφία του λόρδου Βύρωνα και χάζευε μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι. Κρίνοντας από τις ψήφους του ποιητή, πρέπει να ήταν κι άλλες που είχαν αυτή τη συνήθεια, σκέφτηκε και χαμογέλασε.
Ο ήχος μιας ειδοποίησης την προσγείωσε στην πραγματικότητα. Η ξαδέρφη της μόλις είχε στείλει μήνυμα:
-Τι αποφάσισες, μικρή; Για ποιον από τους τέσσερις θα κάνεις εργασία;
-Δεν ξέρω ακόμη, απάντησε. Ετοιμάσου, το απόγευμα πάμε Πλάκα να πιούμε σοκολάτα και να διαλέξουμε. Ραντεβού στον ηλεκτρικό στο Μοναστηράκι.
Η Κορίνα έφτασε πρώτη και περίμενε. Θυμόταν ότι στην Πλάκα βρισκόταν το σπίτι του καδή, του Τούρκου που είχε δει προς μέγάλη της έκπληξη στη λίστα της ξαδέρφης της και που τόσο λίγοι άνθρωποι γνώριζαν. Ριψοκίνδυνη επιλογή για εργασία στο γυμνάσιο. Όταν ήρθε και η Αλίκη, πήγαν σε μια καφετέρια και παράγγειλαν τις σοκολάτες τους.
-Έχεις πάει στο σπίτι του Χατζή Χαλίλ Εφέντη; ρώτησε η Αλίκη και η Κορίνα γέλασε.
-Για αυτό με έφερες στην Πλάκα; Για να δούμε το σπίτι του;
-Όχι ρε. Θα το δούμε άλλη μέρα. Τώρα πρέπει να διαλέξουμε όνομα.
-Καλά, πώς τον βρήκες; Τον είχες ακούσει από κάπου;
-Όχι, αλλά να, γκουγκλ εδώ, γκουγκλ εκεί, γκουγκλ παραπέρα, βγήκε στην οθόνη μου και κόλλησα λίγο. Σωστός ο τύπος. Αρχηγός των ουλεμάδων και πήγε κόντρα στο Σουλτάνο. Προτίμησε να πεθάνει, ενώ ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄αφόρισε την επανάσταση για να τα έχει καλά με τον Σουλτάνο.
-Μην μπερδεύεσαι, μικρή. Δε λέω ότι ο Πατριάρχης ήταν αλάνθαστος σε όλα, αλλά σκέφτεσαι πόσος κόσμος θα σκοτωνόταν, αν τον εξαγρίωνε κι άλλο; Ο Σουλτάνος είχε πολλούς ανθρώπους πρόθυμους να τον υπακούσουν. Πάντως, ο ήρωάς σου έσωσε αρκετό κόσμο. Γιατί αυτός που τον αντικατέστησε, εξέδωσε τελικά φετφά, αλλά δε σκοτώθηκαν όλοι όσοι θεωρούνταν συνένοχοι για συμμετοχή στην επανάσταση, όπως έλεγε το αρχικό σχέδιο. Μόνο μητροπολίτες και αξιωματούχοι.
-Ναι, αλλά και αυτός που έβγαλε το φετφά, στον τέλος δεν τη γλίτωσε, σωστά;
-Κοίτα, θα σου έλεγα να τον αφήσεις τον ανθρωπάκο προς το παρόν. Καλός, χρυσός, αλλά δεν κάνει για εργασία γυμνασίου. Στο γυμνάσιο, οι Έλληνες είναι οι καλοί και οι Τούρκοι είναι οι κακοί. Στο λύκειο, αρχίζει και ανοίγει το μυαλό και αυτό όχι πάντα. Ο περισσότερος κόσμος βολεύεται βλέποντας τα πράγματα άσπρα ή μαύρα για να μην κουράζει το μυαλό του. Κι έτσι φτάνουμε...
-Κι έτσι φτάνουμε σήμερα, να πετάμε έναν καδή στα οικογενειακά τραπέζια εμείς που ξέρουμε, και να φουντώνει όλο το σόι. Κρίμα, πάντως, απάντησε η Αλίκη σημειώνοντας διάφορα στο τετράδιο που είχε φέρει μαζί της. Φοβερή η ιστορία του, θα μπορούσε να γίνει ταινία στο Χόλυγουντ, συνέχισε απορροφημένη από τις σημειώσεις που διόρθωνε, χωρίς να προσέχει το σερβιτόρο που άφηνε τις σοκολάτες τους στο τραπέζι.
-Τον Κολοκοτρώνη γιατί τον διάλεξες; ρώτησε η Κορίνα, αφού έφυγε ο σερβιτόρος. Γιατί όχι τον Παπαφλέσσα, ας πούμε;
-Τι να σου πω, απάντησε σκεφτική. Δε μου πολυάρεσε η μάχη στο Μανιάκι. Δεν είναι απλά ότι έχασαν τη μάχη, ήταν καταστροφή με τα όλα της. Δεν έπρεπε να βρούνε άλλο πεδίο μάχης, αφού ο Ιμπραήμ είχε μεγαλύτερο στρατό; Όπως έγινε στις Θερμοπύλες ή στη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Όταν ο αντίπαλος έχει μεγαλύτερο στρατό, δεν τον αφήνεις να απλωθεί και να τον αξιοποιήσει. Ενώ στα Δερβενάκια, η μάχη έγινε στα στενά. Ο Γέρος του Μοριά ήξερε τι έκανε, δεν πήγε στη μάχη για να πεθάνουν. Πήγε για να νικήσει το Δράμαλη.
-Σοκολάτα θα πιεις; Πιες πριν κρυώσει τελείως.
-Καλά, πότε την έφερε; είπε η μικρή ξαφνιασμένη.
-Όταν είχες πεταχτεί στο Χόλυγουντ, είπε η Κορίνα και γέλασε με την αφηρημάδα της Αλίκης. Πιες βρε.
-ΟΚ, διάλειμμα. Ας πιούμε, είπε και τσούγκρισε την κούπα της με την κούπα της ξαδέρφης της. Λες να νικούσαν στο Μανιάκι, αν έπιναν σοκολάτα πριν τη μάχη όπως οι πολεμιστές των Αζτέκων;
-Μπα, αν ήταν έτσι, οι Αζτέκοι θα νικούσαν και τους κονκισταδόρες. Άσε που ο Καποδίστριας θα φρόντιζε να φέρει τη σοκολάτα στην Ελλάδα. Σοβαρά τώρα, δεν πήρες είδηση το σερβιτόρο που ήρθε;
-Όχι.
-Κρίμα. Ίδιος ο λόρδος Βύρωνας ήταν.
-Ναι, ε; Να έρθω με την Έλσα τότε μια βόλτα. Πάντως, τον Κολοκοτρώνη τον είχαν φυλακίσει δυο φορές, μια στη Λευκάδα και μια στο Παλαμήδι.
-Ήταν ζόρικος, ενοχλούσε πολλούς. Πάμε και στους επόμενους της λίστας;
-Ναι. Καποδίστριας και Πολυζωίδης. Αυτοί οι δυο με μπέρδεψαν κάπως. Κανέναν από τους δυο δε θα θεωρούσα κακό για την Ελλάδα, αλλά κανένας τους δεν έβλεπε τον άλλο σαν σύμμαχο.
-Γιατί πιστεύεις ότι συνέβαινε αυτό; Τι έχεις καταλάβει;
-Κάτσε να δω πώς θα αρχίσω τώρα, είπε η Αλίκη προβληματισμένη. Ο Καποδίστριας ήταν αρχηγός. Αποφάσιζε για τα πάντα, ήθελε όλα να περνούν από τα χέρια του. Ακόμη και το Πανελλήνιο το έφτιαξε για να έχει βοηθούς, όχι για να παίρνουν αποφάσεις και τα μέλη του. Ούτε το Σύνταγμα υπολόγισε. Ό,τι έκανε όμως, το έκανε σωστά και γρήγορα. Ο Πολυζωίδης πάλι ήθελε δημοκρατία. Η πεφωτισμένη δεσποτεία του φαινόταν σαν τυραννία.
-Πάρε το χρόνο σου, να βρεις τις λέξεις που θέλεις, είπε η Κορίνα στην ξαδέρφη της, όταν την είδε να δυσκολεύεται στην περιγραφή του Πολυζωίδη. Και πιες λίγη σοκολάτα ακόμη.
-Έκανε λάθος ο Πολυζωίδης. Νόμιζε ότι αν ανακατεύονταν περισσότεροι, θα τα κατάφερναν καλύτερα από τον Καποδίστρια, που αποφάσιζε μόνος του. Στο τέλος, βρέθηκε κι αυτός μόνος του στη δίκη του Κολοκοτρώνη και του Πλαπούτα. Εντάξει, όχι εντελώς μόνος του, είχε και τον Τερτσέτη. Αλλά την πάτησε. Δεν σκέφτονταν όλοι το καλό των Ελλήνων. Ακόμη και ο Μάσον που συνεργαζόταν μαζί του για την εφημερίδα «Απόλλων», τον πρόδωσε και οργάνωσε ολόκληρη συνωμοσία. Και βρέθηκε να έχει απέναντί του πολλούς εχθρούς που δεν τους περίμενε. Τι να διαλέξω εγώ τώρα; Δεν ξέρω ποιον συμπαθώ περισσότερο, κατάλαβες; Και δεν μπορώ να το πω με περισσότερα λόγια, γιατί θα μπερδευτώ χειρότερα.
-Να σου πω κάτι, ρε μικρή, για να μην παιδεύεσαι; Τον Καποδίστρια θα σου πρότεινα από την αρχή. Όχι ότι οι άλλοι που διάλεξες δεν είναι αξιόλογοι, ξέρεις και διαλέγεις• αλλά ήθελα να ακούσω και αυτά που είχες σκεφτεί. Ξεκίνα από τον Καποδίστρια. Μάθε όσα περισσότερα μπορείς για αυτόν και δε θα το μετανιώσεις, ακόμη κι αν η εργασία σου δε βγει πρώτη. Θα μάθεις και για τους άλλους αργότερα. Κι όσα περισσότερα μαθαίνεις, τόσο πιο αστείοι θα σου φαίνονται αυτοί που φωνάζουν, γιατί νομίζουν ότι κατάλαβαν και ξέρουν.
Η Αλίκη την κοίταξε σκεφτική και ήπιε τις τελευταίες γουλιές σοκολάτας. Πήρε το κινητό της, μπήκε στους Νέρντουλες και άρχισε να γράφει.
-Στην Έλσα γράφεις; ρώτησε η Κορίνα
-Ναι, γράφω σχόλιο στην ψηφοφορία.
-Τι της έγραψες;
-Το πάρτυ τελείωσε, παίδες. Κάτω τα χέρια από τον κυβερνήτη.
Η ιστορία συμμετείχε στο διαγωνισμό των εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ με θέμα "200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση". Οι όροι του διαγωνισμού είναι εδώ.
Η φωτογραφία προέρχεται από το Σαν Σήμερα
Περισσότερες πληροφορίες για τον Χατζή Χαλίλ Εφέντη υπάρχουν εδώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου