Όταν το σύμπαν δουλεύει για σένα

Άρχισε να βάζει τα πράγματα μέσα στο σάκο. Την άλλη μέρα το πρωί θα πήγαινε στο χωριό. «Άντε, και του χρόνου διπλή, τι κάθεσαι, περνάνε τα...
χρόνια, μπλα μπλα μπλα», κάθε Χριστούγεννα τα ίδια, όλο το σόι. «Δε βαριέσαι, μπαινάκης, βγαινάκης», σκέφτηκε, καθώς μάζευε.

Δε χρειαζόταν να κάνει το σκηνικό εικόνα, ίδιο κάθε φορά. Και σε μια γωνιά ο ξάδερφος. Εννιά μήνες μπλοκ. Εγκυμοσύνη να ήταν, θα τελείωνε. «Ας μη μου άρχιζε την πολιτική ανάλυση στο φατσοβιβλίο για ένα λάικ, ορίστε μας εκεί».

Και πριν τελειώσει τη σκέψη της, ντριιιιν, τηλέφωνο. Από το χωριό. Όλο το σόι άρρωστο. «Μην έρθεις, θα κολλήσεις». Βάλσαμο η φωνή της μαμάς, αν και λίγο μπάσα, λόγω ίωσης. Τι γλυκό που είναι το σύμπαν ώρες ώρες!




Το παραμυθάκι αυτό συμμετείχε στο Χριστουγεννιάτικο διαγωνισμό του 121 Words. Η φωτογραφία τραβήχτηκε στο Harstad (Βόρεια Νορβηγία) το Δεκέμβριο του 2015






ΠΗΓΗ